جلال ذوالفنون در سال ۱۳۱۶ در آباده فارس متولد شد. در کودکی همراه خانواده اش به تهران آمد. فراگیری موسیقی را از ده سالگی در خانواده ای اهل موسیقی شروع کرد و سپس به هنرستان موسیقی رفت و تار را در محضر استاد موسی خان معروفی آموخت. در آن جا بود که علاوه بر تار به آموزش ویولن و سهتار هم پرداخت.
در سال ۱۳۳۸به استخدام اداره هنرهای زیبا درآمد و به تدریس موسیقی پرداخت، سپس رشته موسیقی را در دانشگاه تهران دنبال کرد. برداشت تازه ای که در این ایام از موسیقی ایرانی در او شکل گرفت، نقطه عطفی بود که به کمک استادان نورعلی خان برومند و دکتر دایوش صفوت عملی گردید.
از سال ۱۳۴۶ فعالیت خود را روی سهتار متمرکز کرد. پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی جهت تکمیل آن به مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایرانی رفت. درآن مرکز به کار تحقیق و تدریس موسیقی ایرانی مشغول شد. در این سال ها از راهنمایی های استادان یوسف فروتن و سعید هرمزی که از نوازندگان قدیمی سهتار بودند برخوردار گردید.
اساسا تالیفات جلال ذوالفنون در زمینه تدریس و نقد و بررسی است. ازجمله «تجزیه و تحلیل موسیقی ایران» و کتاب حاضر می باشد.
